Showing posts with label Ravi. Show all posts
Showing posts with label Ravi. Show all posts

Monday, July 20, 2015

Pay It Forward


ส่งต่อความดี
ครอบครัว ประเทศ และโรตารีคือองค์ประกอบที่เป็นแม่พิมพ์แห่งชีวิตของราวี ราวินดรัน การได้ทำงานในตำแหน่งประธานโรตารีสากลคือหนทางแห่งการตอบแทนแม่พิมพ์ทั้งสามนี้

Pay It Forward from Rotary International on Vimeo.
การแนะนำตัว
ก่อนขึ้นแสดงสุนทรพจน์ เคอาร์ "ราวี" ราวินดรันไม่ต้องการให้มีการแนะนำเขาด้วยถ้อยคำที่หรูหราหรือเกินจริง เพราะมันทำให้เขาวางตัวลำบาก  ประธานโรตารีสากลประจำปี ๒๕๕๘-๕๙ พอใจกับการกล่าวประวัติแบบเรียบง่ายและคำกล่าวที่น่าเชื่อถือมากกว่า ถ้าเขาเลือกทำตามใจตัวเองได้ บทความนี้คงไม่ได้รับการจัดทำและแบ่งปันให้พวกเราได้อ่าน 


ไม่ว่าจะเป็นการเจรจาหยุดยิงระหว่างสงครามกลางเมืองประเทศ ศรีลังกา เพื่อให้เจ้าหน้าที่สาธารณสุขได้มีเวลาเข้าปฏิบัติหน้าที่ในการรณรงค์หยอด วัคซีนโปลิโอ ที่เอกสารความตกลงฉบับนั้นเตรียมขึ้นจากโต๊ะทำงานของเขา ซึ่งเขาคิดว่านั่นเป็นเพราะคนหลายฝ่ายได้ช่วยให้มันเกิดขึ้น  หรือการสร้างโรงเรียนจำนวน ๒๓ แห่งเพื่อเด็กนักเรียนจำนวน ๑๔,๐๐๐ คน ซึ่งก็เป็นโครงการที่เขาเพียงบังเอิญเข้าไปนั่งเป็นประธานคณะกรรมการ  การทำธุรกิจการพิมพ์ฉลากสินค้าที่เริ่มจากโรงพิมพ์ขนาดพอ ๆ กับโรงจอดรถมาเป็นธุรกิจอุตสาหกรรมหีบห่อที่ใหญ่ระดับโลกที่ มีส่วนช่วยให้อุตสาหกรรมชาซีลอนเติบโตในตลาดโลก นี่ก็เป็นเพียงการเอาตัวเข้าไปผูกพันถูกที่ถูกเวลาเท่านั้น
"บางทีมีคนแนะนำผมว่า เป็นคนที่สร้างเนื้อสร้างตัวด้วยตัวเอง" ราวินดรัน ผู้ซึ่งเป็นสมาชิกสโมสรโรตารีโคลัมโบกล่าว "คุณต้องเป็นคนที่มีอัตตาสูงทีเดียวที่จะยอมรับว่าเป็นคนสร้างตัวเองขึ้นมา ได้  เพราะเราแต่ละคนนั้นถูกสร้างขึ้นมาได้ด้วยคนที่ให้ความช่วยเหลือเรา  ให้เราได้เป็นบุคคลอย่างที่เป็นอยู่ เหตุผลหนึ่งที่ผมทำงาน มากมายในโรตารีก็เพราะมีคนให้ความช่วยเหลือผมมาก และบ่อยครั้งที่ความช่วยเหลือนั้นผมไม่มีวันตอบแทนกลับคืนได้"  เขาอธิบาย "ทางเดียวที่คุณทำได้คือช่วยคนอื่นต่อไป  เมื่อคนที่ผมให้ความช่วยเหลือถามกลับมาว่า "แล้วผมจะตอบแทนคุณได้อย่างไร"  ผมจะพูดกับเขาว่า "ก็ช่วยเหลือคนอื่น ๆ ต่อไปซิครับ"
สำหรับราวินดรันแล้ว การส่งต่อความดีนั้นไม่ใช่แค่แฟชั่น มันเป็นเหมือนวิถีชีวิตมากกว่า คำขวัญประจำปีของเขา "เป็นของขวัญแก่ชาวโลก" คือความคิดรวบยอดปรัชญาชีวิตที่เขาเชื่อมั่น
ประวัติส่วนตัวที่นี่คือสวรรค์  เส้นทางที่ชวนเวียนหัว พาเราขึ้นสูงถึง ๕๐๐๐ ฟุต ผ่านท้องนา เหมืองแร่อัญมณี และในบางจุดมีโขลงช้างรวมตัวกันอยู่ในทุ่งหญ้า เสียงน้ำตกกึกก้องเบื้องบน หนทางดินลูกรังขรุขระนำไปสู่อาณาเขตไร่ชาของครอบครัวราวินดรัน พุ่มต้นชาปลูกครอบคลุมหุบเขาทั้งลูกแบ่งเป็นระดับลดหลั่นกัน น่าชม  ขณะนี้เราอยู่ขอบโลกที่สูงกว่าระดับก้อนเมฆ เหมือนฉากหนึ่งในภาพยนต์ที่เห็นกันสด ๆ

ที่ดินแห่งนี้เรียกว่า "เคลเบิร์น" อยู่ห่างจากไร่ชาของธอมัส ลิปตันเพียงหนึ่งไมล์ ใช่แล้วที่นี่แหละที่ปลูกชาลิปตัน เขาเริ่มต้นปลูกชาซีลอนกันที่นี่  ราวินดรันมักจะพาแขกของเขาไปเยี่ยมโรงงานผลิตใบชาแห่งแรกของลิปตัน ซึ่งเป็นอาคารยาวสีขาว ที่มีเสียงหึ่งของสายพานลำเลียง เครื่องอบแห้งและพัดลม
คุณตาของของราวินดรันปลูกชาในเขตเคลเบิร์นตั้งแต่คริสต์ ศักราช ๑๙๕๐ เขาคือคนศรีลังการุ่นแรก ๆ ที่ซื้อไร่ชาจากพวกอังกฤษในท้องที่แถบนี้  หลังจากราวินดรันเรียนจบวิทยาลัยโลโยลาในเชนไนประเทศอินเดีย ได้รับปริญญาทางธุรกิจ เขากลับมาที่บ้านนี้และเรียนรู้การทำธุรกิจของครอบครัว วันแห่งการทำงานที่ยาวนานเริ่มตั้งแต่ตอนตีห้าครึ่ง หน้าที่ที่มอบหมายไว้ล่วงหน้าเริ่มจากการเดินเท้าสำรวจพื้นที่ เยี่ยมชมโรงงาน  สำหรับราวินดรันแล้วการทำเช่นนี้เน้นย้ำให้ตระหนักถึงคุณค่าของการทำงาน หนัก และการมุ่งปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความจิตเมตตา  "ผมระลึกเสมอว่าผมผูกพันกับคนในอาณาเขตไร่ชานี้อย่างลึกซึ้ง และผมแทรกตัวเองเข้าไปอยู่ในชีวิตของพวกเขา หาหนทางจุนเจือรายได้ให้แก่พวกเขา และปรับปรุงสภาพที่อยู่อาศัย" เขากล่าว

ราวินดรันและครอบครัวของเขาตั้งใจให้เขาค่อย ๆ เติบโตในกิจการปลูกชา แล้วค่อยไปอยู่ที่สำนักงานใหญ่ โชคร้านที่ในปี พ.ศ.๒๕๑๕ รัฐบาลสังคมนิยมที่เข้าปกครองประเทศศรีลังกามีนโยบายปฏิรูปที่ดิน ยึดคืนที่ดินที่เป็นไร่ชาทั้งหมด ครอบครัวของเขา จากเดิมที่เคยถือครองที่ดินไร่ชาอยู่หลายพันเอเคอร์ (๑ เอเคอร์เท่ากับประมาณ ๒.๕ ไร่) อนุญาตให้ครอบครองได้เพียง ๕๐ เอเคอร์  ราวินดรันจึงต้องตกงานในเวลาต่อไปเขาย้ายเข้าไปอยู่ในเมืองหลวงโคลัมโบ และช่วยงานด้านการพิมพ์ของครอบครัว ซึ่งจัดพิมพ์เอกสารบัญชีและแบบฟอร์มที่ใช้ในไร่ชาด้วย  แต่ราวินดรันเป็นคนไม่อยู่เฉย  เขารู้ว่าสินค้าใบชาที่ส่งออกจากศรีลังการนั้นส่งออกเป็นกระสอบแล้วนำไป บรรจุหีบห่อในขนาดเล็กลงที่อื่นเพื่อขายต่อให้ลูกค้าในยุโรป ออสเตรเลีย และสหรัฐอเมริกา  เขาคิดว่าหากเรามีระบบการผลิตวัสดุหีบห่อที่ดีมีคุณภาพสูงในศรีลังกา ธุรกิจชาก็จะเจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้นในประเทศนี้ เพราะต้นทุนต่ำกว่า  เขาจึงดำเนินการจัดตั้งบริษัทขึ้นอีกแห่งหนึ่งเพื่อผลิตวัสดุหีบห่อ แผ่นป้าย ถุงใส่ใบชาและกล่องบรรจุที่มีคุณภาพสูง นี่จะเป็นโอกาสที่จะพลิกฟื้นอุตสาหกรรมชาในประเทศนี้ให้ก้าวหน้าเป็นอย่าง มาก
คนจำนวนมากมอบความไว้วางใจเขา หุ้นส่วนคนหนึ่งในบริษัท (และเดี๋ยวนี้ก็กลายเป็นเพื่อนและพี่เลี้ยง) คือผู้ก่อตั้งบริษัทชาดิลมาห์ที่มีชื่อเสียงระดับโลก มาร่วมลงทุนกับเขาทั้งที่แทบจะไม่รู้จักเขาเลย ผู้จัดการธนาคารแห่งก็ยอมเสี่ยงกับเขาตั้งแต่แรก ๆ พวกเขาเป็นสมาชิกสโมสรโรตารีเดียวกัน ภริยาของราวินดรัน คุณวรรณธี ผู้ซึ่งเขาได้พบครั้งแรกตอนเรียนที่วิทยาลัยและแต่งงานกันที่โคลัมโบ ลูก ๆ ของเขาได้แก่ กฤษณะกับประฌานธี ทั้งหมดให้การสนับสนุนการทำงานที่ต่อเนื่องยาวนานหลายชั่วโมง อีกทั้งยังมีอนาคตที่ไม่แน่นอนของธุรกิจที่เพิ่งเริ่มต้นขึ้น นี้ทุกวันนี้บริษัทนี้คุยได้ว่าเป็นหนึ่งในผู้ผลิตบรรจุภัณฑ์ สำหรับผลิตภัณฑ์ชารายใหญ่ที่สุดในโลก ใบชาที่ได้รับการเพิ่มมูลค่า หรือผลิตภัณฑ์ชาที่ผ่านกระบวนการบรรจุหีบห่อในศรีลังกาแทนที่จะไปบรรจุใน ประเทศอื่น เดี๋ยวนี้กลายเป็นสินค้าที่มีบทบาทสำคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศนี้
บนพื้นโรงงานที่แผ่ขยายออกกินพื้นที่กว้างขวางของโรงงาน ปรินท์แคร์ ที่นี่เครื่องพิมพ์และเครื่องบรรจุผลิตภัณฑ์ชาอันทันสมัยส่งเสียงคำรามเป็น จังหวะเหมือนรถไฟสายด่วน  กล่องบรรจุหลากสีสรรรอบ ๆ ตัวเรา สีแดงสำหรับชา "ไทฟู" ส่งไปยังร้านของชำในประเทศสหราชอาณาจักรอังกฤษ สีเขียวยี่ห้อ "ดิวมาห์" สำหรับยุโรป  สีฟ้า "เทตลี่" สำหรับออสเตรเลีย  เครื่องจักรอีกชุดหนึ่งทำหน้าที่จ่ายซองบรรจุชาที่ทำงานได้มากถึง ๑๐๐ ล้านซองต่อวัน
ราวินดรันพูดติดตลกว่าใคร ๆ มักเรียกเขาว่า ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายสวน เพราะเขาเป็นคนที่ชื่นชอบความเขียวขจีของภูมิสถาปัตยกรรมและน้ำพุที่เขา สร้างไว้หลังจากที่ซื้อที่ดินผืนนี้จากโรงงานผลิตยางรถยนต์ เดิมในปี พ.ศ.๒๕๔๗ เปลี่ยนพื้นที่ ๒๕ ไร่ของโรงงานเก่าแห่งนั้นให้เป็นโอเอซิส
ปรินท์แคร์ทำธุรกิจกับลูกค้าทั่วโลกเช่น ยูนิลิเวอร์ ทาร์เกต ฮอลมาร์ค และทวินนิ่งส์ โดยผ่านโรงงานหลายแห่งทั้งในศรีลังกาและในอินเดีย ไม่แน่นักว่าสินค้าที่ท่านมีอยู่ในตู้เก็บของในครัวอาจเป็นผลิตภัณฑ์ที่ผ่าน การบรรจุจากโรงงานแห่งหนึ่งของเขาก็เป็นได้
"หากเป็นเรื่องของเทคโนโลยีและสไตล์การบริหารแล้ว เขาคือผู้นำวิสัยทัศน์ตัวจริง" ผู้จัดการท่านหนึ่งในบริษัทของเขากล่าว  "หากเขาจับโครงการใดมาทำ เขาต้องทำตั้งแต่ขั้นตอนวางแผนจนถึงนำแผนไปปฏิบัติ และงานนั้นจะต้องเสร็จภายในเวลาที่กำหนด เขามีคนที่มีบุคคลิกความเป็นผู้นำอย่างสมบูรณ์ และยังเชื่อในวิถีทางแห่งการแบ่งปัน"ราวินดรันยังนำเอาแนวทางการทำทุนสมทบแบบเดียวกับที่มูลนิธิ ใช้อยู่ตอนนี้ ในการให้ความช่วยเหลือชุมชนของเขาเอง โดยบริษัทจะสมทบทุนให้กับทุนที่หาได้โดยคนงานทั้ง ๗๐๐ คนของเขาบนพื้นฐานข้อตกลงในการร่วมกันทำโครงการที่เห็นชอบ ซึ่งส่วนใหญ่คือโครงการนำ้และสุขาภิบาลในเขตโรงเรียน  ลูก ๆ ของคนงานที่มีรายได้ต่ำกว่าระดับที่กำหนดจะได้รับหนังสือ เรียนฟรี รับค่าเดินทางฟรี และรองเท้าฟรีเพื่อใส่ไปเรียนหนังสือ (ส่วนค่าเล่าเรียนในศรีลังกานั้นฟรีอยู่แล้ว)
ในปี พ.ศ.๒๕๕๗ ปรินท์แคร์ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน ๑๕ บริษัทในศรีลังกาที่คนอยากทำงานด้วยที่สุด และตัวราวินดรันเองได้รับการเสนอชื่อเป็นผู้นำธุรกิจแห่งปี  "ปฏิบัติต่อคนด้วยความรักและเคารพ แล้วเขาจะทำเช่นเดียวกันกลับคืน" นี่คือคำกล่าวของราวินดรัน  "เขาดูแลคนของเขา และเอาใจใส่พวกเขาอย่างดี"  ผู้จัดการอีกคนหนึ่งกล่าว
"มันไม่มีประโยชน์ที่จะมาทำงานเพื่อหาเงิน เสร็จแล้วก็กลับบ้าน" ราวินดรันขยายความ  "ใคร ๆ ก็ทำอย่างนั้นได้  ชุมชนรอบ ๆ ตัวเราต้องได้ประโยชน์จากการที่มีบริษัทของเราตั้งอยู่ที่นั่นด้วย"ในการประชุมสโมสรโรตารีโคลัมโบครั้งแรกของปี ๒๕๕๘ ต้นคริสต์มาสขาววางเรียงรายตลอดโถงทางเดินของโรงแรม และโต๊ะวางอาหารบุฟเฟท์ก็กินเนื้อที่หนึ่งในสามของห้องประชุมซึ่งนี่เป็น เรื่องปกติสำหรับประเทศศรีลังกา  สโมสรแห่งนี้จะเฉลิมฉลองการครบรอบปีที่ ๘๖ เร็ว ๆ นี้ ซึ่งจะเป็นวันที่มีความหมายต่อประเทศนี้อีกวันหนึ่ง  เพราะสโมสรแห่งนี้ได้ก่อตั้งองค์กรเพื่อการป้องกันวัณโรคแห่งชาติ  ตั้งธนาคารเลือดแห่งชาติแห่งแรก สมาคมต่อต้านยาเสพติด ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ตั้งขึ้นตอนที่ราวินดรันเป็นนายกสโมสร ล่าสุดได้ก่อตั้งศูนย์ตรวจหาและป้องกันมะเร็งแห่งแรกและแห่งเดียวของประเทศ (ตลอดเวลาห้าปีที่ผ่านได้ให้บริการตรวจไปแล้ว ๓๕,๐๐๐ ราย โดยไม่ได้คิดค่าใช้จ่ายใด ๆ ในจำนวนนี้มีถึง ๗,๕๐๐ รายที่ตรวจพบอาการที่ควรได้รับการตรวจเข้มข้นเพิ่มเติม หุ้นส่วนสำคัญในโครงการนี้คือสโมสรโรตารีเบอร์มิงแฮม แห่งรัฐอะลาบามา สหรัฐอเมริกา ซึ่งราวินดรันเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ด้วย)

ในปี พ.ศ.๒๕๑๗ ในขณะที่ทำงานในไร่ชา ราวินดรันได้เข้าร่วมก่อตั้งสโมสรโรตารีบันดาราวีลา ซึ่งเป็นสโมสรแห่งแรกที่ตั้งอยู่พื้นที่สูงที่อยู่ห่างไกลจากทุกสิ่ง คุณปู่ของเขาเป็นโรแทเรียน  คุณพ่อก็เป็น แต่สำหรับเขาซึ่งตอนนั้นอายุเพียง ๒๑ ปี คิดแต่เพียงร่วมโรตารีเพื่อเพื่อนและความสนุกสนาน ไม่คิดเรื่องบำเพ็ญประโยชน์เลย

แม้ถึงวันนี้ หลังจากได้ทำกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์ต่าง ๆ มานานหลายปี เป็นประโยชน์กับคนนับพัน งานโรตารีที่ถูกใจราวินดรันมากที่สุดคือการได้พบบุคคลจากประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก และได้คุยกันจนดึก "มุกตลกของเขาเหมือนมีอยู่ในสายเลือด" อับบาส เอสซีฟฟาลลี เพื่อนสนิทคนหนึ่งกล่าวเมื่อราวินดรันย้ายไปอยู่โคลัมโบ เขาจึงย้ายเข้าอยู่กับสโมสรที่สังกัดในปัจจุบันและเริ่มบทบาทความเป็นผู้นำ ในสโมสรนั้น  สำหรับเอสซัฟฟาลลีแล้ว โรตารีคือหนึ่งในมากกว่าสิบกิจกรรมเสริมที่เขาชอบ แต่สำหรับราวินดรันโรตารีคือกิจกรรมที่เขาลุ่มหลง "เขาไม่เคยละความสนใจ เขาจดจ่ออยู่แต่กับโรตารีและเพื่อน ๆ และการบำเพ็ญประโยชน์ในชุมชน" เอสซัฟฟาลลีกล่าว
ในปี พ.ศ.๒๕๒๖ เกิดสงครามขึ้นระหว่างกองกำลังรักษาอธิปไตยศรีลังกาและกบฎพยัคทมิฬอีแลม ซึ่งเป็นกองกำลังกบฎที่ต้องการแบ่งแยกประเทศฝ่ายเหนือและ ตะวันออก (กองกำลังกลุ่มนี้ริเริ่มการต่อสู้ด้วยการใช้ระเบิดฆ่าตัวตาย) การต่อสู้กันนานกว่า ๒๕ ปีก่อนที่สงครามนี้จะสิ้นสุดลงในเดือนพฤษภาคม ๒๕๕๒ มีคนตายมากกว่า ๑๐๐,๐๐๐ คน และอีกหลายแสนคนต้องอพยพหนีภัยสงคราม และตัวเลขในปี ๒๕๕๗ ยังมีอีก ๙๐,๐๐๐ คนที่ไม่สามารถกลับบ้านได้
ความขัดแย้งนั้นมีสาเหตุฝังรากอยู่ในความตรึงเครียดระหว่าง ชนกลุ่มน้อยทมิฬและประชาชนส่วนใหญ่ที่มีเชื้อสายสิงหล  แต่เรื่องชนกลุ่มน้อยนั้นไม่ใช่เรื่องแบ่งแยกสำหรับโรตารี  และแม้ว่าในสโมสรโรตารีสมาชิกส่วนใหญ่จะเป็นชาวสิงหล ผู้นำสโมสรโรตารีในศรีลังกาก็ผ่านการเลือกตั้งทั้งที่เป็นสิงหล ทมิฬ หรืออิสลาม รวมทั้งราวินดรันซึ่งมีเชื้อสายทมิฬ  "ในโรตารี เราไม่แบ่งแยกเรื่องศาสนา เชื้อชาติ หรือภาษา ทุกคนเป็นชาวศรีลังกา และเขาเลือกสมาชิกที่ดีที่สุดที่มีอยู่เป็นผู้นำ"  ราวินดรันกล่าวว่า "พวกคุณคงสงสัยว่า ทำไมเราจะใช้วิธีการโรตารีนี้ กับประเทศของเราได้หรือไม่"
ความขัดแย้งที่มีอยู่ไม่สามารถหยุดยั้งความพยายามของโรตารี ที่จะให้ความช่วยเหลือเด็ก ๆ ในประเทศศรีลังกา  ในปี พ.ศ.๒๕๓๘ รัฐบาลวางแผนรณรงค์สร้างภูมิต้านทานโปลิโอให้กับเด็ก ๆ แล้วกำหนดวันรณรงค์โดยพิจารณาปฏิบัติเฉพาะพื้นที่ ๆ ไม่ได้รับผลกระทบของสงคราม ซึ่งนั่นหมายถึงเด็กจำนวนหนึ่งในสามของประเทศจะอยู่นอกโครงการนี้  ผู้นำโรตารีในขณะนั้นซึ่งรวมถึงราวินดรันในฐานะที่เป็น ประธานโปลิโอแห่งชาติศรีลังกา จึงได้ทำงานอย่างใกล้ชิดกับยูนิเซฟ เพื่อสร้างเส้นทางการสื่อสารกับกลุ่มกบฎ เพื่อเจรจากำหนดวันหยุดยิง  และผลที่ตามมาคือเด็กเกือบทั้งประเทศได้รับวัคซีน นอกจากนี้เหตุการณ์สึนามิในปี พ.ศ.๒๕๔๗ ราวินดรันยังนำเหล่าโรแทเรียนในศรีลังกาตั้งศูนย์ให้ความช่วยเหลือที่กระจาย ไปตามโรงเรียนต่าง ๆ ที่สร้างขึ้นจากกองทุน ๑๒ ล้านเหรียญสหรัฐ อันเป็นการให้ความช่วยเหลือเด็กนักเรียนที่เป็นชนกลุ่มน้อยทั้งหมด
สมาชิกสโมสรโรตารีโคลัมโบกล่าวว่าราวินดรันมีมาตรฐานสูงกับ ความคาดหวังในผู้คนที่เขาพบปะ  และพวกเขามักเป็นเช่นนั้น  "เขามีทัศนคติแบบที่ว่า 'ไม่ต้องมาบอกผมว่าทำไมคุณทำไม่ได้' " ดิเรก เดอ เอส. วิชัญญรัตน์กล่าว  เสริมด้วยรัสลี ฮัสเซน  "เขามีพรสวรรค์ในการทำให้ความฝันและวิสัยทัศน์ของเขาเป็นความฝันและวิสัย ทัศน์ของคุณ  'มันจะไม่ใช่ผลงานของผม แต่เราทำมันด้วยกัน' "
ถ้าจะมีสักเรื่องหนึ่งที่ทำให้ราวินดรันเสียใจกับการรับ ตำแหน่งประธานโรตารีสากล ก็คงเป็นคำตอบพร้อมรอยฉีกยิ้มที่กว้างปลายหูข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่ง ว่าคือการที่เขาจะไม่ได้อยู่ใกล้ชิดกับ "ไรก้า" หลานคนโปรดที่เพิ่งเกิดในเดือนตุลาคมที่ผ่านมา  การย้ายไปอยู่ที่สำนับงานใหญ่โรตารีที่อีแวนสตัน รัฐอิลลินอยส์ เขาจะไม่ได้สัมผัสกับชีวิตช่วงเช้าที่เป็นกิจกรรมที่ทำร่วมกับไรก้า (ราวินดรันและวานาธีอาศัยอยู่ในบ้านเดียวกับกฤษณะและภรรยาของ เขา นีชา และลูกของพวกเขา ไรก้า ส่วนประชานธีกับสามี คิโคลาส แมทเธียร์อยู่ในสิงคโปร์)  "วานาธีกับผมอยากจะอยู่กับไรก้าในช่วงสองขวบแรก" เขากล่าว "แต่ ก็ยังมีเวลาอีกมากที่จะกลับไปเชื่อมต่อชดเชยเวลาให้เธอและเชยชมเธอให้หนำใจ"
ภาพสงครามกลางเมืองถูกทิ้งไว้กับอดีต ศรีลังกากำลังเจริญเติบโต การลงทุนในสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานเพิ่มขึ้นตลอดเวลาพร้อมกับการเจริญเติบโต ของเมืองหลวงโคลัมโบ บังเกอร์และจุดตรวจต่าง ๆ ถูกเปลี่ยนไปเป็นสวนสาธารณะ สนามเด็กเล่น และห้างสรรพสินค้า พื้นที่ดี ๆ กำลังเป็นที่ติดตั้งเครนขนาดใหญ่เพื่อสร้างโรงแรมห้าดาว แม้กระทั่งโรงแรมโกลเฟสที่เก่าแก่ที่สุดและที่เป็นสถานที่ประชุมครั้งแรกของ สโมสรโรตารีโคลัมโบในปี พ.ศ.๒๔๖๒ ก็ยังต้องดำเนินการปรับปรุงภาพลักษณ์ใหม่ การเปลี่ยนถ่ายอำนาจการปกครองหลังการเลือกตั้งประธานาธิบดีในเดือนมกราคม ที่ผู้ปกครองประเทศเดิมสูญเสียอำนาจไป เปิดโอกาสให้มีการดำเนินการให้การสันติภาพมากยิ่งขึ้นในอนาคต  ภาพชายหาดดั้งเดิม ผืนป่าที่มีอยู่ และโบราณสถานต่าง ๆ ที่ซึ่งมาร์โค โปโลเคยตั้งฉายาให้ว่าเป็นเกาะที่สวยที่สุดในโลก และนิตยสารฟอร์บส์จัดให้เป็นหนึ่งในสิบประเทศที่น่าเยี่ยมเยือนที่สุดในปี ๒๕๕๘ สิ่งเหล่านี้กำลังปลุกชีวิตการท่องเที่ยวศรีลังกาอีกครั้ง  "เราทุกคนต่างตื่นเต้นกับอนาคตของศรีลังกา" ราวินดรันกล่าว
เมื่อมาดำรงตำแหน่งประธานโรตารีสากล ราวินดรันตั้งใจจะส่งเสริมภาพลักษณ์ของประเทศศรีลังกาให้เห็นเด่นชัดยิ่ง ขึ้นในแผนที่โลก  "เพลงชาติศรีลังกาจะดังกระหื่มในทุก ๆ ประเทศที่ผมไปเยี่ยม  ธงชาติจะโบกสะบัดทุกหนแห่ง ธงชาติศรีลังกาจะโบกสะบัดนอกสำนักงานใหญ่โรตารี"  เขากล่าว "โอกาสที่จะตอบแทนประเทศของผมมากกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว"
ราวินดรันกล่าวว่าเขาไม่ได้คาดหวังที่จะมอบความเป็นประธาน โรตารีให้กับองค์กรนี้เท่านั้น  เขาหวังว่าจะใช้ทักษะที่มีอยู่ทำให้องค์กรนี้ดียิ่งขึ้นกว่าตอนที่เขาได้ รู้จักโรตารี  และตอบแทนผู้คนต่าง ๆ ที่เขาเป็นหนี้บุญคุณ  "โรตารีเป็นแม่พิมพ์ของผม" เขากล่าว "โรตารีเปลี่ยนผม และนี่เป็นเหตุผลว่าสิ่งที่ผมทำในตอนนี้เพื่อโรตารีจะมากกว่าสิ่งที่ผมได้ รับเป็นร้อยเท่า"

http://therotarianmagazine.com/pay-it-forward/

Wednesday, January 21, 2015

Be a GIFT to the WORLD

Rotary International President-elect K.R. "Ravi" Ravindran called Sunday's address to incoming district governors the "most significant moment of my life."


BE A GIFT TO THE WORLD

พวกเรามีเวลาในโลกนี้อย่างจำกัด และมักจะสั้นกว่าที่ต้องการ  เราจะใช้เวลาสั้น ๆ นี้กันอย่างไร  เราจะสละตนเองเพื่อผู้อื่นดีไหม เวลาที่ใช้ไปในโลกนี้จะได้ทำให้โลกเจริญยิ่งขึ้น  หรือเราจะใช้เวลาของเราอย่างที่รพินธนาถ ฐากูร ปราชญ์ชาวอินเดียกล่าวไว้ว่า "มัวแต่ตั้งสายเครื่องดนตรี  เพลงที่เตรียมมายังไม่ได้ร้องเสียที"  
ความโดดเด่นของโรตารีประการหนึ่งคือการช่วยให้เรามีวิธีร้องเพลงที่อยากร้องได้  โรตารีมีแนวทางให้เราเดินเพื่อให้เรามีชีวิตที่เจริญก้าวหน้าและมีความหมาย โดยปลุกเร้าให้โรแทเรียนเพ่งความสนใจไปในเรื่องที่มีความสำคัญที่จะช่วยเราทุกคนค้นหาหนทางเพื่อบำเพ็ญตนให้เป็นดั่งของขวัญที่มอบให้แก่โลกของเรา
หากเราถามตัวเองว่าคุณลักษณะใดบ้างที่เราพบในตัวเพื่อนของเรา หลายคนอาจตอบเหมือนกันว่า ความเป็นคนมีคุณธรรม น่าเชื่อถือ มีน้ำใจ ไม่ถือตัว เพื่อนของเราไม่จำเป็นต้องมีคุณลักษณะที่เหมือนกับเราทุกประการ แต่หากเขามีลักษณะที่เกื้อหนุนส่วนที่เราขาด สามารถนำเอาสิ่งที่ดีที่สุดในตัวเราออกมาให้เด่นชัด นี่แหละคือสิ่งที่ผมอยากบอกว่าเราพบเจอได้ในโรตารี  
โรตารีคือหนทางที่จะช่วยให้เราค้นพบส่วนที่ดีที่สุดในตัวเรา และยอมให้ส่วนที่ดีที่สุดนั้นชี้นำชีวิตของเรา  บ่อยครั้งที่เราใช้เวลาให้หมดไปกับการเดินไปสู่เป้าหมายที่ด้อยความหมาย เราเพ่งความสนใจไปที่ความสำเร็จและประโยชน์ของตัวเอง ทุ่มเทสรรพกำลังไปที่การสะสมสิ่งที่เป็นวัตถุ เมื่อวันสุดท้ายของชีวิตมาถึง จะไม่มีใครจำเราได้จากยี่ห้อรถที่เราขับ เสื้อผ้าที่เราใส่ ตำแหน่งที่เรามี หรือแม้แต่ที่ทำงานของเราอยู่ที่ไหน  ผู้คนจะไม่จดจำเราจากความมั่งคั่งที่เราโหมกอบโกยเพื่อลาภ ยศ สรรเสริญในระหว่างที่เรามีชีวิต สุดท้ายแล้วคุณค่าของเราจะไม่ได้อยู่ที่ทรัพย์สมบัติที่หามาได้ แต่อยู่ที่สิ่งที่เราให้ออกไป
เราจะเมินหน้าหนีจากคนทุกข์ยาก หรือเราจะช่วยปลดทุกข์นั้นจากเขา  เราจะเพียงกล่าวคำเห็นอกเห็นใจ หรือเราจะลงมือช่วยเหลือเขา  เราจะพอใจที่จะเป็นผู้รับหรือก้าวออกไปเป็นผู้ให้แก่โลกใบนี
ปีโรตารี ๒๕๕๘-๕๙ คติพจน์ของเราคือ "Be a Gift to The World" (เป็นของขวัญแก่โลก)
พวกเราทุกคนมีบางอย่างที่จะมอบให้โลกใบนี้ได้ ไม่ว่าเราจะเป็นใคร อยู่ในตำแหน่งอะไร เราสามารถให้ทักษะ ความรู้ ความสามารถ ให้แรง ให้โดยการเสียสละ และให้โดยการบริจาค  ของขวัญเหล่านี้เราสามารถมอบผ่านโรตารีเพื่อเปลี่ยนชีวิตของคนที่กำลังได้รับความลำบาก และเราสามารถเปลี่ยนโลกใบนี้ให้ดีขึ้น
มีคนเคยกล่าวไว้ว่า คนเราเกิดมาพร้อมมือที่กำเอาไว้ และจากไปด้วยมือที่แบ  ทักษะและความสามารถคือของขวัญที่พระเจ้ามอบให้เรา  ฉะนั้น การเอาทักษะและความสามารถไปใช้คือการคืนของขวัญแก่พระเจ้า
อะไรที่เราได้ตอนมีชีวิตอยู่ ตอนที่เราจากโลกนี้ไปของที่ได้มาทั้งหมดก็จะไม่ไปกับเราด้วย ในโรตารีเราสามารถทำในสิ่งที่มีความหมายอย่างแท้จริงที่จะยังอยู่ต่อไปหลังจากที่เราจากไป
เวลาที่จะลงมือทำคือเดี๋ยวนี้ โอกาสข้างหน้าไม่มีอีกแล้ว
ขอจงเป็นของขวัญแก่โลก

BE A GIFT TO THE WORLD


Our time on this earth is finite, and it's always shorter than we think.  How do we want to spend it?  Will we give of ourselves to others, so that the world will be richer because we passed through it?  Or will we spend our days, as the famous Indian poet Rabindranath Tagore wrote, in stringing and unstringing our instruments, while the song we came to sing remains unsung?
The glory of Rotary is that it helps us find a way to sing that song.  It guides us on a path to living richer, more meaningful lives, by encouraging us to focus our attention on the things that matter - and helping each of us find our own way to be a gift to the world.
If we ask ourselves what characteristics we value most in our friends, most of us would answer similarly: integrity, trustworthiness, caring, compatibility.  Our friends are not necessarily the people who are most like us but the ones who complement us, who bring out the best in us.  That, to me, is precisely what we can find in Rotary.
Rotary is a way to bring out the best part of ourselves, and let it guide our lives.  Too often, we spend our days in pursuit of the goals that should matter least.  We focus our attention on our own achievements and our own gain; we devote endless energy to the accumulation of material things.  yet at the end of our lives, no one will remember us for the cars we drove, the clothes we wore, the titles we carried, or the offices we sat in.  We will not be admired for the efforts we poured into making our own lives richer or our own status higher.  In the end, our worth will be measured not by how much we acquired, but by how much we gave away.
Will we avert our eyes from suffering or will we alleviate it?  Will we speak words of compassion, or will we act on them?  Will we be content only to take from the world - or will we give to it?
In the 2015-16 Rotary year, our theme will be Be a Gift to the World.
Every one of us has something to give - whoever we are, whatever our place in life.  We can give our talent, our knowledge, our abilities, and our effort, we can give our dedication and our devotion.  Through Rotary, we can take these gifts and make a genuine difference in the lives of others and in our world.
It is said that we are born with our fists clenched, but we die with our hands open, and that our talents are the gift that God gave us.  What we make of our talents is our gift back to God.
Equally we come into this world grasping at everything, but when we leave it, we leave all material things behind as well.  Through Rotary, we can leave behind something real and lasting.
Our time is now.  It will never come again.
Content of the 2015-16 Theme "Be a Gift to the World"
Be a Gift to the World.
front page of 2015-16 Theme Brochure